×

[PR]この広告は3ヶ月以上更新がないため表示されています。
ホームページを更新後24時間以内に表示されなくなります。

La poto


En iu vilaĝo estas malnova kaj malgranda restoracio. Menuo de la restoracio estas nur unu. Ĝi estas stufaĵo. En la restoracio estas malnova kaj granda poto, juna kuiristo kirlas enhavon en la poto per granda bastono. Laŭ parolo de la kuiristo en la restoracio, Lia laboro estas nur ke li alverŝas materialon en la poton, li kirlas stufaĵon en la poto kaj li transverŝas stufaĵon en la tasegoj por gastoj. La restoracio tie malfermis antaŭ 500 jaroj. Sinsekvaj kuiristoj uzis saman poton. Ĉar ili tenas guston de stufaĵo same kiel guston de stufaĵo kiam la restoracio malfermis, ili kirlas stufaĵon kaj ili neniam lavis la poton. Pro tio la pota eksteraĵo estas tre makulita kun oleo kaj fulgo.

En iu tago, naturisto de la imperia muzeo vizitis la restoracion. Kaj li esploris enhavon en la poto. Fine li eltrovis oston fandiĝantan el la poton. Post la studado en la imperia muzeo li konstatis, ke la osto estas osto de animalo kiu nuliĝis antaŭ 400 jaroj. Sed ankaŭ hodiaŭ vilaĝanoj manĝas stufaĵon el la poto en kiu nuliĝita animalo estis alverŝita.
Barkituro
Revenu

戻る